اعتمادملی:در حالي كه نيروي انتظامي طرح تشديد برخورد با معضل بدحجابي را با قدرت آغاز كرده است، انتخابات رياستجمهوري فرانسه با موفقيت نيكلا ساركوزي و خانم سگولن رويال در مرحله اول به پايان رسيده است. اين براي اولين بار در تاريخ جمهوري فرانسه است كه يك زن به چنين موفقيتي ميرسد. خانم رويال در كابينه ميتران البته چند بار به مقام وزارت دست يافته بود.
اتفاقاً تابستان گذشته صاحب اين قلم در يكي از جلسات خانم رويال در پاريس حضور داشت. به نظرم آمد كه وي نبايد چيزي فراتر از توانايي زنان كشور من داشته باشد.
چه اگر رويال به عنوان يك زن در كشور دموكراسي و حقوق بشر، امروز به چنين موفقيتي دست يازيده، صدها سال پيشتر چهبسيار زناني كه در كشورمان به مقام پادشاهي و امارت دست يافتند. در عصر ساساني دو خانم به نامهاي پوراندخت و آذرميدخت هريك براي مدتي به مقام پادشاهي كل امپراتوري ايران نايل شدند. در دوران پس از اسلام نيز حداقل آن است كه زناني چون تركان خاتون، بغداد خاتون و سيده خاتون بر بخشهاي وسيعي از ايران فرمان راندهاند. داستان امارت سيده خاتون بر ري در عصر ديالمه حكايتها دارد. هم او كه داراي هوش و ذكاوتي بود كه ارتش نخراشيده غزنوي را دست خالي برگرداند، به فرستاده محمود غزنوي گفته بود به اميرت بگو، جنگيدن با زني كه مادر فرزندي است نبايد چندان هنر باشد، اگر تو پيروز شوي گويند بر ضعيفي غالب آمدهاي و اگر شكست خوري جار زنند كه از زني شكست خورده است، محمود غزنوي اين سخن شنيد و بر دانايياش صحه گذاشت. اما اكنون سرزميني با چنين صبغه تاريخي و فرهنگي، زنانش با حسرت به اخبار توفيق بانويي ديگر در سرزمين فرانكها مشغول هستند، اما اگر بگويند، فرانسه كجا، ايران كجا؟ بايد پاسخ داد اگر ما نميتوانيم خود را با فرانسه مقايسه كنيم، آيا ميتوانيم با همسايگان مسلمانمان مقايسه شويم؟ آيا زنان اين سرزمين از بانوان افغانستان فضايلي كمتر دارند كه با تشكيل دولت جديد افغانستان تنها 3 زن در كابينه به مقام وزارت رسيدند؟آيا زنان ايراني كمسوادتر و ناتوانتر از زنان عراقي هستند كه چه در كابينه اياد علاوي و چه دولت نوري مالكي پستهاي حساسي را به خود اختصاص دادهاند؟ همچنين در امارات عربي متحده شاهديم كه زني وزير بازرگاني آن كشور است كه تنها دبي يكي از هفت مركز بزرگ بازرگاني و تجاري جهان را در خود دارد!
در بنگلادش دو نخستوزير معروف آن كشور حسينه واجد و خالده ضياء هر يك به مدتي طولاني آن مقام حساس را در دست داشتند.
در پاكستان خانم بينظير بوتو كه از مادر نيز ايراني است چندين بار به مقام صدارت عظمي دست يافته است!
در اندونزي دختر سوهارتو رياست حزب و مقام نخستوزيري را اشغال كرد.
خانم باندرا نايكه قريب به 10 سال با قدرت پست نخستوزيري سريلانكا را به خود اختصاص داد.
در كنار مرزهايمان در تركيه، خانم تانسو چيللر به عاليترين مديريت اجرايي آن كشور دست يازيد. در هند خانم اينديرا گاندي با صلابت سالهاي مديدي مظهر وحدت، قدرت و تسامح هندي بود و تنها با خشونت و ترور از نخستوزيري كنار گذاشته شد.
مضحكتر آنكه روزنامه <صباح> چاپ آنكارا نوشته است: در حالي كه ما در تركيه به دنبال رياست جمهوري يك زن هستيم، زنان ايراني به خاطر پوشش خود تحت اذيت قرار دارند.
هر چند نبايد از خدمات ارزشمند انقلاب اسلامي در رشد و بالندگي زنان اين سرزمين غفلت كرد و قهرمانيهاي مادران و همسران شهدا را ناديده گرفت، امااين مبارزه در حالي صورت ميپذيرد كه برخي از زنان و دختران اين سرزمين به دليل برداشتهاي سليقهاي در نوع پوشش، مورد برخي تحقيرها و بيحرمتيها واقع ميشوند. بايد از نيروي انتظامي پرسيد با اجازه كدام مرجع قضايي دست به اين عمليات گسترده زده است؟ به نظر ميآيد در اين ماجرا جاي ضابط و مرجع اصلي جابهجا شده است.
اين اقدام چنان كه رئيس محترم قوه قضائيه گفتند اگر ضرر نداشته باشد منفعتي هم ندارد. مشكل زنان و جامعه ايران تنها پوشش نيست، كه آنها هزاران معضل بزرگتر دارند. مساله بدحجابي و اصلاح رفتار نيز مهمترين اولويت و ماموريت نيروي انتظامي نيست چرا كه موج اعتياد، خشونت، سرقت، ناامني، قاچاق و آدمربايي در نقاط مختلف كشور جريان دارد، آنگاه مقامات نيروي انتظامي سربازان و افسراني را كه معلوم هم نيست در جايگاه و منزلت آمر به معروف و ناهي از منكر باشند، به اين مهم گماردهاند. لذا نه ماموريت اصلي خود را روا ميدارند و نه باري از مشكلات ملي ميكاهند. عقلاي نظام و بزرگان كشور اجازه ندهند به هر بهانهاي نواميس مردم ملعبه برخوردهاي غيرعلمي، غيركارشناسي و غيراخلاقي شوند.زنان ايران شايسته نگاه، منزلت و احترام بيشتري هستند. به آنها بيحرمتي نكنيم.
